Ballare a tavola
De Smaak van Italië 2009 3‘Wil je niet graag terug naar Italië?’ Deze vraag wordt mij al dertig jaar gesteld. Ik ben er achter dat de meeste Nederlanders het onbegrijpelijk vinden dat ik niet lekker in het zonnige zuiden ga wonen. Een prachtig idee, maar dan zou ik alles hier moeten achterlaten. Nee, de afgelopen dertig jaren hebben veel in mij veranderd.
Ik heb het geluk gehad dat ik van mijn hobby mijn werk kon maken, maar daar brengt ook een nadeel met zich mee: Ik heb nu geen hobby meer. Gelukkig hebben ook andere vrijetijdsbestedingen enkele gaatjes in mijn agenda verworven waardoor alsnog het alsnog in evenwicht is gebleven.
Door mijn hobby – sorry, werk – heb ik veel van Italië naar Nederland kunnen brengen. Niet alleen door mijn restaurant en kookstudio maar ook via de Italiaanse evenementen. Op die manier ben ik toch een beetje in Italië en kan ik me naar hartelust uitleven. Toch zijn er zaken die ik mis, zoals de dorpsfeesten, le Sagre, le Feste di paese. U kent ze misschien van uw vakantie in Italië; eten, drinken en dansen in de straten en op de pleinen. Heerlijk! Als kind vond ik het gewoon, maar met het grijzen der haren wordt de heimwee naar de Sagre steeds sterker. Het kan ook zijn dat niet de grijze haren, maar de roze bril herinneringen en fantasieën door elkaar haalt. Wellicht laat ik de openluchtfestijnen nog romantischer en spannender zijn dan ze al waren. Ik hoor de wals, de mazurka, de polka en ik zie hoe de accordeonist Casadei straten en pleinen vervuld met zijn gioia (blijheid). En wie is die jonge, knappe kerel die daar met de dames zwiert? Wakker worden, Aris!
Lees verder in editie 3
