Casa di Tre Paesi in De Marken

Dan en Sas liepen tijdens diverse vakanties al het ‘Italië-virus’ op maar in De Marken werden ze pas echt verliefd op het land. Na een motorvakantie in Apulië besloten ze ook deze, relatief onbekende, regio te bezoeken. Vrijwel meteen werden ze gegrepen door de sfeer van het authentieke, pure Italië dat in de toeristische streken wat op de achtergrond raakt. Eenmaal thuis ontstond het idee een huis in De Marken te kopen. Daarom werd, niet lang na de eerste kennismaking met de regio, besloten een makelaar in de arm te nemen. Niettemin, na een tweede verblijf en een hele reeks bezichtigingen, was er nog geen huis gevonden dat beiden beviel.

Een beetje teleurgesteld en moe van de intensieve zoektocht streken ze neer bij bar Ruggero in het centrum van Cupramontana toen een andere makelaar binnenkwam met het nieuws dat er nét een huis in de buurt te koop aangeboden werd. Met het hoofd eigenlijk al bij de terugreis, besloten Dan en Sas toch te gaan kijken. ‘Op het moment dat ik op het terras stond en het uitzicht zag, was ik helemaal verkocht’, vertelt Sas. ‘Ik bepaal dingen wel vaker puur op gevoel. Mijn gevoel zei dan ook: gewoon doen!’ Op de weg terug naar Nederland brachten ze een bod uit en besloten ze hun droomhuis te kopen.

Klussen, klussen en nog eens klussen
Hoewel het huis in redelijk goede staat was, moest er toch behoorlijk wat aan gebeuren om het helemaal naar eigen smaak te maken. ‘De grootste klus was het vervangen van het dak’, vertelt Dan. ‘Maar het meeste bloed, zweet en tranen zat in het afbikken van de stuclaag aan de buitenkant.’ Elke centimeter verwijderd stucwerk legde weer een stukje bloot van de originele stenen gevel eronder. Met nieuw voegwerk kreeg de oude wijnboerderij zijn originele gezicht terug dat door de inwoners van Cupramontana meteen als oorspronkelijk herkend werd. ‘In eerste instantie waren we niet eens van plan een Bed & Breakfast te beginnen. Maar een verbouwing in Italië volgen vanuit Nederland is niet ideaal. Bovendien bood het pand voldoende ruimte,’ vertelt Dan.

De namen van de kamer Amsterdam en twee appartementen Rome en Jakarta verduidelijken de naam Tre Paesi. Sas: ‘Met Italiaanse woordenboeken op schoot zocht ik met mijn vriendinnen naar een passende Italiaanse naam, maar niets voelde echt goed. Totdat het idee van een drielandenpunt opborrelde.’ In 2007 emigreerden ze definitief naar Italië. Cupramontana werd zo de plek waar de Nederlandse achtergrond van Dan en de Indische van Sas met hun liefde voor Italië samensmolten.

Het pure Italië-gevoel
‘Onze eerste beschikbare kamer was Amsterdam, in april 2008. Daarna werd appartement Rome geopend. Met appartement Jakarta zijn we druk bezig.Daarmee hebben we de drie hoofdsteden van onze landen compleet. Voor dit zomerseizoen hebben we de 450 jaar oude, originele wijnkelder – de cantina – onder het huis verbouwd. Dat is echt de kroon op ons werk’, vertelt Sas met gepaste trots. De cantina is een echte blikvanger. Hier voel je de oorspronkelijke sfeer van de voormalige wijnboerderij. ‘Bovendien biedt het verkoeling en beschutting wanneer de temperatuur hoog oploopt of als het regent.’ Dan heeft buiten de oude steenoven gerestaureerd.

Inmiddels kunnen Dan en San aan de lange houten tafel in de tuin pizza-avonden met zelfgemaakte, houtgestookte pizza’s houden. ‘De pizza-avonden zijn steeds weer een groot feest en ik vind het heerlijk om voor mensen te koken’, zegt Sas. Tijdens ons bezoek werd de daad bij het woord gevoegd. Buren, dorpsgenoten en gasten genieten aan de lange houten tafel van de sfeer, het eten en de muziek op de achtergrond. Dit is het pure Italië waar je van droomt of zoals je het in reclames ziet; zeker als plotseling het Italiaanse volkslied uit de speakers schalt en het Italiaanse deel van het gezelschap spontaan gaat staan en uit volle borst meezingt.

Integreren in de Italiaanse keuken
Het veel voorkomende probleem van een moeizame integratie in een klein Italiaans dorp geldt gelukkig niet voor Dan en Sas. ‘We hebben vanaf de eerste dag een goed contact met de dorpsgenoten en onze buren. Iedereen is aardig en behulpzaam’, vertelt Sas. ‘Maar we dragen zelf ook ons steentje bij. Zo hebben we vorig jaar op de kerstmarkt meegeholpen geld in te zamelen voor een goed doel. Met een aantal andere Bed & Breakfast’s, restaurants en winkels uit de buurt hebben we een vereniging opgericht om elkaar te steunen. Daarnaast zit Dan in het plaatselijke baseballteam en heeft hij vorige maand meegedaan aan de jaarlijkse Palio delle Botti, het traditionele wijntonnen rollen. En hij heeft gewonnen! Het scheelt ook dat we er voor hebben gekozen om hier in Cupramontana te trouwen en dat als een welkomstfeest te beschouwen in plaats van een afscheidsfeest in Nederland te houden.’

Ook de schijnbaar onaantastbare loyaliteit van de Italiaan aan de eigen Italiaanse keuken lijkt in Cupramontana niet helemaal op te gaan. ‘Hoewel we dol zijn op Italiaans eten, kook ik nog steeds graag Indisch. Ik heb het hier aan verschillende Italianen laten proeven en inmiddels is het zo populair dat ik voor een aantal evenementen de catering heb verzorgd’, vertelt Sas trots. Ook buurvrouw Giusi kookt graag en helpt Sas de geheimen van de echte Italiaanse keuken te ontdekken. ‘Regelmatig brengt Giusi groenten uit haar eigen moestuin, een heerlijke vruchtentaart of funghi porcini mee die haar man Neno in het bos vindt.’ Vrijwel alles dat geserveerd wordt, komt uit de directe omgeving van Tre Paesi; van de eieren en zelfgemaakte jam tot de pizza’s, de olijfolie, Giusi’s tagliatelle en de vruchtensalade. In Tre Paesi is De Smaak van Italië echt te proeven!’

Het praktische en het aangename
De keuze voor Cupramontana is niet alleen gebaseerd op de prachtige omgeving maar heeft ook een praktische achtergrond. ‘We zochten een locatie dichtbij strand, cultuur en natuur. Daarnaast wilden we niet te ver van een luchthaven zitten. Niet alleen voor de gasten maar ook voor Sas. Zij heeft haar werk namelijk nog voor vijftig procent in Nederland. Tre Paesi ligt op dertig minuten afstand van het vliegveld van Ancona (Falconara), maar ook via de luchthavens van Forli, Bologna en binnenkort Pescara zijn we snel te bereiken. Ook met de auto is het goed te doen. We zijn precies 1523 kilometer van onze vorige woonplaats Utrecht verwijderd,’ vertelt Dan. ‘We wilden bovendien wonen in een landelijke omgeving.’ Die landelijke sfeer wordt versterkt door de ‘dierentuin’ die Dan en Sas er op na houden: twee honden, negen katten, drie ganzen, drie kippen, twee eenden, konijnen en zelfs karpers in de vijver. Dan en Sas moeten een beetje tegen zichzelf in bescherming genomen worden maar uitbreiding met een geit is niet ondenkbaar.

Piano piano
‘We hebben onze draai goed gevonden maar piano piano’, zegt Dan. ‘De loop zit er goed in en we hebben al aardig wat gasten die terugkomen. In principe zijn we het hele jaar open maar in het winterseizoen is het rustiger. Voor komende winter staat daarom de verbouwing van Jakarta op de planning en willen we Amsterdam uitbreiden met een vide. Daarnaast willen we aan de slag met de grond en begroeiing rondom het huis. We hebben het al ontzettend naar onze zin dus we doen het rustig aan, stap voor stap.’ Hoewel Sas soms snakt naar een vette hap van de Hollandse snackbar, wordt Nederland nauwelijks gemist. Dan: ‘Ik kijk ’s morgens nog wel naar het Nederlandse journaal om op de hoogte te blijven maar ik heb steeds minder behoefte om terug te gaan naar Nederland. Als het meer dan twee keer per jaar is, is het veel. Liever ben ik hier. Thuis. In Cupramontana.’

www.trepaesi.com

De tips van Dan en Sas vind je in editie 5. Dit nummer ligt begin september in de winkel.