Paganini Park - Arjan Visser

Hoofdpersoon Niccolò Stokvis is een jongen die overal geluk brengt, terwijl zijn moeder vanaf zijn geboorte de keerzijde van het geluk kent. Volgens haar Siciliaanse grootmoeder is Niccolò onder een verkeerd gesternte geboren. Op een dag krijgt ze haar gelijk: Nicky wordt op jonge leeftijd vermoord. In Paganinipark.
‘Ik zag een reportage over een mislukte bankoverval. Terwijl het verhaal werd verteld, vertoonden de makers beelden van de bewakingscamera waarop je zag hoe drie gemaskerde oude mannetjes zich uit de voeten probeerden te maken. Ze werden al na een paar minuten gepakt. De jongste overvaller was 75, geloof ik. Ik dacht: wat beweegt iemand om op zo’n leeftijd nog zoiets te ondernemen? Zo ben ik begonnen, daarna waaierde het alle kanten uit.’ Het verhaal draait om Niccolò, die samen met Gabriël een succesvol zangduo vormt. ‘Nicky heeft de hoofdrol – al heeft Gabriël de meeste ruimte gekregen. Hij moet de onschuld verbeelden. Eerst sprak hij maar één woord: ‘Attenzione’. Daar is later ‘Ik ben Niccolò’ bijgekomen.’ Geluk, ongeluk en bijgeloof spelen een belangrijke rol in het boek. ‘Ik nam de stelling aan dat geluk onhoudbaar is – ik weet niet of ik dat ook echt geloof – en besloot die gedachte tot het uiterste door te voeren. Ik ben zelf niet bijgelovig, wel enigszins dwangmatig: ’s ochtend bij de wasbak, altijd twee plenzen water in het gezicht. Niet één, niet drie, maar twee!’.
Paganinipark speelt met de tegenstelling tussen goed en kwaad door ook voor de ‘slechten’ sympathie op te wekken. ‘Ik vind dat er soms te eenvoudig over goed– maar vooral over kwaad – wordt nagedacht. Laatst heb ik de personages uit mijn boeken op een rij gezet. Er stonden werkelijk ploerten tussen, maar toch voelde ik een groot mededogen in me opstijgen.’

Paganinipark | Arjan Visser | Uitgeverij Arbeiderspers | ISBN 9789029571951 | € 17.95