Productspecial: De noten en pitten van Italië

Arachide (pinda)
Voor velen zal het een verrassing zijn dat de pinda in dit lijstje staat. Komt die niet vooral uit Amerika? Natuurlijk groeien daar (net als in Afrika en in delen van Azië) pinda’s, maar ze gedijen ook goed in Italië. Met name in Apulië en Campanië. Pinda’s worden vaak gebruikt voor hun verkrijgen van olie. Geroosterde, lichtgezouten pinda’s staan in Italië vaak bij het aperitief op tafel.

Castagna (kastanje)
Velen staan er niet bij stil maar een kastanje is ook een noot. De tamme kastanje voelt zich thuis in de bossen van de Alpen en de Apennijnen. In de herfst worden overal houtvuurtjes aangestoken om kastanjes te roosteren of te poffen. Behalve de castagna groeit in Italië ook de marrone. De marroni hebben een schil vol met stekels en smaken net iets anders dan gewone kastanjes. Ondanks hun betrekkelijk hoge prijs zijn marroni erg geliefd. Beide kastanjesoorten worden in allerlei gerechten verwerkt. Van spruitjes tot heerlijke zoete desserts. Kastanjes worden ook gekookt gegeten, als bijgerecht bij wildschotels of bij een groot stuk vlees uit de oven. Van gedroogde kastanjes wordt meel gemaakt dat gebruikt wordt voor gebak en diverse taarten.

Mandorla (amandel)
De amandelboom wordt het meest gekweekt in het zuiden van Italië. De amandel staat daar hoog in aanzien en wordt gezien als de koning van de noten. Het waren de oude Grieken die de amandelboom naar Italië brachten. Er bestaan twee hoofdsoorten amandelen: de bittere en de zoete. De bittere amandel wordt in kleine hoeveelheden gebruikt om gerechten een uitgesproken amandelsmaak te geven. De zoete amandel wordt veelal verwerkt in koekjes. Het beroemdste gerecht met amandelen is misschien wel de marzapane.

Nocciola (hazelnoot)
De hazelaar groeit vooral in Campanië maar ook in Piëmonte en Sicilië staan bekend om hun hazelnoten. Campanië is met een oogst van ongeveer 50.000 ton de grootste producent. In Piëmonte worden hazelnoten gebrand en zeer fijn gemalen om uiteindelijk te belanden in de gianduia. Dit is een beroemde en voortreffelijke hazelnootchocolade.

Noce (walnoot)
Ook wat betreft de walnoot is Campanië de onbetwiste marktleider. De walnoten uit deze regio staan wereldwijd hoog aangeschreven. Daarnaast wordt van groene walnoten in Emilia Romagna een mooie likeur gemaakt: nocino. Walnoten (vers of gedroogd) worden verwerkt in pastasauzen, salades en uiteraard in diverse zoetigheden.

Pinolo (pijnboompit)
De pijnboom, ook wel parasolden genoemd, levert bijzondere pitten. Alleen dennenappels van bomen die ouder dan zeventig jaar zijn, herbergen de geliefde pitjes. Wanneer de dennenappels volledig openstaan kunnen de pitjes geoogst worden. Dit is een tijdrovend, moeizaam en duur proces. Pijnbomen groeien voornamelijk langs de kusten van Toscane, Campanië en Sicilië. De toepasbaarheid van de pitten is enorm: van sauzen tot salades, van stoofgerechten tot gebak en van koekjes tot taarten.

Pistacchio (pistachenoot)
Deze noot komt in Italië uitsluitend op Sicilië voor maar de noot is in het hele land geliefd. De mooie, lichtgroene kleur is typerend voor de noot. De pistachenoot is altijd een blikvanger en een heuse smaakmaker. Heerlijk bij het aperitief, onmisbaar als ingrediënt van mortadella en fantastisch in ijs of andere zoetigheden.

Semi di girasole (zonnebloempitten)
Met name in het midden van Italië liggen enorme velden met zonnebloemen. De pitjes worden geroosterd en gebruikt in salades of verwerkt in brood. Vooral de olie die gewonnen wordt uit deze pitten is beroemd. Het is een tamelijk neutrale olie en daardoor geschikt om mee te bakken, te frituren en om allerlei groenten in te leggen.

Lees verder in editie 01 2009. Daar vindt u ook diverse authentieke, Italiaanse recepten op basis van noten en pitten.