Terug naar overzicht

Hoe Angelo van het Italiaanse kastje naar de lekkende muur gaat

Angelo van Schaik is journalist en is al 15 jaar Italië-correspondent. Zijn onderbuurman heeft een lekkage en vermoed dat het bij Angelo vandaan komt…

‘De bel gaat. ‘Chi è?’, roep ik door de dichte deur. Een gewoonte die mijn vriendin me heeft opgelegd, ik mag niet meer zomaar de deur opengooien om te kijken wie er is. ‘De buurman van beneden.’ Enigszins verbaasd doe ik open. ‘We hebben lekkage in keuken en volgens mij komt het bij jullie vandaan,’ zegt hij een beetje verwijtend.

Foute boel
Op mijn sloffen loop ik met hem mee de trap af, bij zijn voordeur hoor ik al water tikken in een teil. Foute boel. Een grote druppelende kring op het plafond van zijn keuken en inderdaad lijkt het water uit onze badkamer te komen. Ik moet dus de huisbaas bellen.

Manus van alles
Enigszins chagrijnig stuurt de huisbaas de volgende dag haar zwager Romano om poolshoogte te nemen. Romano is het manusje van alles van zijn schoonzus en al net zo chagrijnig.

‘Het is dat ik je graag mag,’ hij stommelt richting de badkamer, hamer in de aanslag. Met twee ferme tikken slaat hij vier van 21 tegels die de badkuip omranden stuk. ‘Hier is het droog,’ hij veegt met zijn hand onder de afvoer door. ‘Dit is het probleem dus niet. Ik denk dat je de amministratore moet bellen. Het is een probleem van het condominio.’ En weg is hij weer.

Ruziënde buren
Voor het gat onder de badkuip zit nu een stuk plastic. Het condominio zijn de verzamelde bewoners van het appartementencomplex die gezamenlijk, middels tweemaandelijkse vergaderingen, het reilen en zeilen van hun palazzo bespreken. Vergaderingen die niet zelden op ruzies uitlopen, de Italiaanse justitie is verstopt met rechtszaken tussen ruziënde buren, op dit moment zo’n twee miljoen. Vooral in Lazio (Rome) en Campania (Napels) liggen buren met elkaar overhoop.

Notoir slecht te bereiken
De amministratore is iemand die van het beheren van de rompslomp van die panden zijn of haar werk heeft gemaakt en die die vergaderingen in goede banen moet leiden. Onze amministratore is notoir slecht te bereiken en ook niet heel erg precies in zijn werkzaamheden. Vorig jaar kregen wij, alle dertien appartementen in ons palazzo, een brief van het waterbedrijf dat als de rekening niet snel betaald zou worden, het water afgesloten zou worden. ‘Oh ja, vergeten,’ was het laconieke commentaar van de man aan wie wij maandelijks onze servicekosten over maken en die van dat geld de gezamenlijke rekeningen moet betalen. Maar we mogen van geluk spreken dat hij er niet met het geld vandoor is gegaan, zoals in Parma vorig jaar. De amministratore daar maakte regelmatig geld over naar zijn eigen rekening en smeerde hem uiteindelijk met veertig duizend euro. Onze amministratore is traag maar wel, zover ik kan nagaan, eerlijk. Elk probleem waar hij aan te pas moet komen, kost dus tijd.

Ik denk ondertussen aan het plastic in mijn badkamer.

De amministratore was inmiddels ook door mijn onderbuurman gebeld en had verbazingwekkend snel een loodgieter gestuurd die al net zo snel concludeerde dat het ons probleem was.

Terug bij af. Romano maar weer gebeld. ‘Dat kan niet, want ik heb rode vloeistof door de WC gegooid om te kijken of de lekkage daar zit,’ zegt hij bozig aan de telefoon. ’Maar je benedenbuurman heeft geen rood plafond in de keuken. Het is dus een probleem van het condominio.’

Ik bel weer met de amministratore, maar die neemt niet op. Wat een verrassing.

Druppelende kring
Het plastic zit er intussen al een week. De onderbuurvrouw staat die avond ineens achter me in de rij bij de kassa van de buurtsuper. Ik kom haar nooit tegen. Hoewel gegeneerd, zeg ik gedag. In haar ciao zit berusting, geen boosheid. Ook zij wacht tot de amministratore de telefoon opneemt en zijn taak serieus neemt. Een druppelende kring op het plafond en een stuk plastic waarvan het plakband langzaam loslaat, verbinden ons in ons lot.’

LEES OOK:

Angelo van Schaik is journalist en al vijftien jaar Italië-correspondent voor de Nederlandse radio en televisie.