12 dingen die je moet proeven in Florence

Dit luchtige gebak wordt vooral rond carnaval gegeten en geldt als een van de meest geliefde zoetigheden van Florence. De platte cake is zacht en vaak bestrooid met poedersuiker, soms in de vorm van de Florentijnse lelie. Het is een klassiek huiskamerrecept dat inmiddels in vrijwel elke pasticceria te vinden is. Een van de bekendste adressen voor dit gebak is Pasticceria Giorgio, net buiten het centrum, maar ook bij Caffè Gilli ligt de cake in de vitrine.

De absolute trots van Florence: een enorme T-bonesteak, gegrild boven houtskool en alleen op smaak gebracht met zout, peper en een scheut olijfolie. Traditioneel wordt hij bereid van Chianina-rund, een Toscaanse rundersoort met mals en smaakvol vlees. Het vlees blijft altijd rood van binnen: zo proef je de volle, pure smaak. Deze klassieker eet je het best in een traditionele osteria, waar de steak midden op tafel wordt gezet om te delen. Een ervaring die voor vleeseters bij een bezoek aan Florence hoort.

Een eenvoudig maar iconisch gerecht van oud brood, tomaat, knoflook, basilicum en olijfolie. Het resultaat is een dikke, troostrijke soep. Oorspronkelijk een manier om restjes brood nieuw leven te geven, tegenwoordig een vaste waarde op de kaart. In de nazomer, wanneer de tomaten op hun best zijn, komt de smaak optimaal tot zijn recht.

Een stevige stoof van rundvlees met rode wijn en veel zwarte peper. De oorsprong ligt in Impruneta, bij Florence, waar tegelbakkers het langzaam lieten garen in hun ovens. Het gerecht is eenvoudig maar krachtig en weerspiegelt de robuuste Toscaanse keuken. Je vindt het zowel in klassieke trattoria’s als in moderne restaurants die met traditie spelen.

Trattoria SostanzaSchiacciata alla Fiorentina

Schiacciata is een plat brood, de Florentijnse versie van focaccia. Met een knapperige korst en een zachte, luchtige binnenkant is het ideaal om te vullen met vleeswaren, kazen of gegrilde groente. Voor een goede gevulde schiacciata hoef je niet per se uren in de rij te staan bij All’Antico Vinaio. Door de hele stad vind je broodjeszaken die het gebruiken.

Pens in tomatensaus klinkt misschien gewaagd, maar voor de Florentijnen is het een echte klassieker. Het gerecht wordt langzaam gegaard met ui, wortel, selderij en kruiden tot de saus rijk en vol is. Bovenop komt een royale strooiing Parmezaanse kaas. Trippa Fiorentina heeft diepe wortels in de volkskeuken van de stad, waar niets verspild werd. Vandaag de dag staat het nog steeds op de kaart bij traditionele trattoria’s en blijft het een symbool van Florentijnse authenticiteit.

Een stevige groentesoep die letterlijk ‘opnieuw gekookt’ betekent. Het gerecht ontstond uit restjes: brood en groenten die de volgende dag opnieuw werden verwarmd en daardoor nog voller van smaak werden. Cavolo nero, een koolsoort die typisch is voor Toscane, geeft de soep zijn karakteristieke bite. Ribollita is geen gerecht voor haastige eters, maar een maaltijd die tijd en geduld vraagt. Het is bij uitstek het symbool van de Toscaanse boerencultuur, eerlijk en voedzaam.

Florentijns streetfood bij uitstek: een broodje gevuld met de vierde maag van de koe, langzaam gekookt in bouillon. Het vlees wordt in dunne plakjes gesneden, in een broodje gestopt en overgoten met salsa verde of pittige saus. Al eeuwenlang is lampredotto populair bij de werkende klasse in Florence. Je vindt het vooral bij de typische foodtrucks zoals die van Pollini.

Trattoria SostanzaSchiacciata bij Retrobottega

Crostini Toscani zijn dunne sneetjes brood belegd met een romige paté van kippenlever. Het is een klassiek voorgerecht dat vrijwel overal in Florence op tafel verschijnt. De smaak is intens, vol en hartig, precies zoals de Toscaanse keuken hoort te zijn. Vaak wordt de paté verrijkt met ansjovis of kappertjes. Voor wie de Florentijnse gastronomie wil begrijpen, zijn deze crostini een logische eerste hap.

Een gerecht dat vaak bij de zondagse lunch op tafel komt: sappig geroosterd rundvlees met goudbruine aardappeltjes uit de oven. Het toont hoe Florentijnen ook van eenvoud een feestmaal weten te maken. Het vlees wordt langzaam gegaard zodat het mals blijft, terwijl de aardappels knapperig van buiten en zacht van binnen zijn. Vooral heel lekker bij Trattoria Sabatino.

De beroemdste Toscaanse zoete combinatie: harde amandelkoekjes die je doopt in een glas zoete dessertwijn. Cantuccini komen oorspronkelijk uit Prato, vlak bij Florence, maar zijn hier net zo onmisbaar. Het ritueel van dopen in Vin Santo maakt de koekjes zacht en aromatisch. Vaak wordt het aan het einde van een maaltijd geserveerd als eenvoudig maar elegant dessert.

Hoewel het niet per se hét gerecht van Florence is, dankt pollo al burro (kip met boter) zijn faam aan een iconisch restaurant in de stad: La Sostanza. Daar wordt de kip al decennia lang op dezelfde manier bereid: gebakken in veel boter, waardoor het vlees mals en vol van smaak blijft. Het gerecht is eenvoudig, maar juist die eenvoud heeft het tot legendarisch gemaakt. Voor veel bezoekers is een maaltijd bij La Sostanza een culinaire must tijdens hun verblijf in Florence.