Via Francigena : de pelgrimsroute loopt door Angelo’s woonwijk

Een beetje verweesd stonden ze op de hoek van de straat om zich heen te kijken, een zestiger met een grijze baard en zijn iets jongere vrouw met grijze krullen. Buitenlanders, maar geen toeristen, daarvoor ligt mijn buurt te ver uit het centrum van de stad. Hun korte broeken, kleurrijke regenjassen en stevige schoenen verraden dat ze al wat kilometers achter de rug hebben.

Via Francigena
‘Excuse me’, vraagt de man voorzichtig, terwijl hij opkijkt van zijn kaart. ‘Do you speak English?’ Op mijn bevestigende antwoord reageert hij opgelucht. ‘We moeten richting het Vaticaan.’ Ik wijs het stel, dat uit Ierland blijkt te komen, de weg, maar kan mijn nieuwsgierigheid niet onderdrukken. ‘Wat doet u hier in deze buitenwijk?’ ‘Wij lopen de Via Francigena.’ ‘De wat?’, ‘Een oude pelgrimsweg.’ Nou had ik weleens bruine bordjes met ‘Via Francigena’ gezien in de buurt, maar er nooit echt acht opgeslagen. De bordjes terug volgend (dus tegen de pijlrichting in de stad uit) kom ik in het Parco dell’Insugherata uit, een immens natuurgebied dat grenst aan mijn wijk. Daar word ik niet veel wijzer.

Hun korte broeken, kleurrijke regenjassen en stevige schoenen verraden dat ze al wat kilometers achter de rug hebben

De langste pelgrimsroute van Europa
Een rondje Google leert dat de Via Francigena één van de oudste pelgrimswegen van Europa is, de eerste beschrijvingen van de route zijn al uit de negende eeuw, en het is zeker de langste pelgrimsroute van Europa. De weg begint in Canterbury in Engeland en gaat via Frankrijk, Zwitserland, Lombardije en Toscane naar Rome, naar het graf van Petrus. Eén van de belangrijkste pelgrimsdoelen in de christelijke wereld dat zich onder de Sint Pieter bevindt.

1600 kilometer
Daar waren deze twee ook naar op weg, maar ze waren niet de hele 1600 kilometer komen lopen. ‘We zijn begonnen in Viterbo.’ Geen Canterbury, maar best een aardige tippel. Hoewel katholiek waren ze geen pelgrims in de klassieke zin, ze waren gewoon op wandelvakantie en hadden voor hun ontspanning een pelgrimsroute uitgezocht, iets wat steeds meer vakantiegangers doen.

Het Heilige Land
De Via Francigena loopt eigenlijk nog door tot Santa Maria di Leuca in Puglia, alwaar pelgrims de boot namen naar het Heilige Land, het ultieme pelgrimsdoel in de Christelijke wereld. Maar de Ieren vonden Rome ver genoeg. Net als Sigeric the Serious, de aartsbisschop van Canterbury, die kwam ook niet verder dan Rome. Hij liep in 990 over de Via Francigena naar het graf van Petrus en hield een dagboek bij van zijn reis. Hij beschreef zo’n tachtig plekken langs de route, die vandaag de dag steeds meer toeristen trekken, vooral Toscane en Lazio zijn druk bezig de Via Francigena te promoten. Want hoewel niet zo bekend en veel belopen als de route naar Santiago di Compostela in Noord-Spanje, wordt deze grensoverschrijdende pelgrimsroute steeds bekender.

Belangrijk kruispunt
Omdat de Via Francigena zo lang is en zich uitstrekt door vier verschillende landen was het in het verleden een belangrijk kruispunt van kunst, talen en gebruiken. Een smeltkroes die de basis legde van de economie, politiek en cultuur van het moderne Europa. Volgens Goethe is op deze pelgrimsroute zelfs het geweten van het huidige Europa geboren.

Verdwaalde wandelaars
Een belangrijke weg dus, die Via Francigena. En die loopt dus door mijn straat, of eigenlijk door mijn wijk, want de reden dat ik regelmatig verdwaalde wandelaars tegenkom in de straat, is dat de bewegwijzering onduidelijk is. Eigenlijk moeten de pelgrims de straat die parallel ligt aan de mijne bewandelen, ik vind het geen probleem. Weer eens een reden voor een praatje. ‘Shall we go?,’ de grijze Ier kijkt zijn vrouw aan en geeft me een hand. ‘Thank you, mate!’ En zet de pas erin.

Meer informatie vind je bijvoorbeeld op viefrancigene.org of pelgrimswegen.nl.