Perugia: deze 3 jonge locals tippen hun favoriete plek in de stad

‘Ik ben voor mijn studie journalistiek van het noorden naar Perugia verhuisd. Het leven hier is anders dan ik gewend was. Het speelt zich veel meer buiten en in de publieke ruimte af, ik ontbijt hier een groot deel van het jaar op een terrasje. Dat is mijn favoriete moment van de dag, dan trekt heel Perugia aan je voorbij. Een schoenmaker staat zijn stoepje te vegen, een barista geeft voor hij de koffiebar opengooit nog even gauw wat te eten aan een bedelaar. Ik vind het heerlijk om iedereen van achter mijn krant schaamteloos te bestuderen,’ zegt Davide Denina.

‘Perugia is de wereld in het klein,’ vindt zijn vriendin Chiara Dragone die hier vanuit Puglia naartoe is verhuisd om medicijnen te studeren. ‘Veel mensen uit Puglia komen naar Perugia omdat het onderwijs hier beter is dan in het diepe zuiden, maar het toch niet enorm ver van huis is. En als je een vervelend college gehad hebt, kun je hier uren wandelen door de heuvels.

Davide: ‘Tempietto di Sant’Angelo, een Romaans-Byzantijnse kerk. Vooral in de avond is dit een oase.’ Chiara: ‘Via delle Viola, een straat vol hippe cafés en street-art.’

‘Ik studeerde een tijd in Stockholm en kon daarna aan de slag voor een grote multinational in Milaan,’ vertelt Marco Rosetti die geboren werd in de buurt van Ancona. ‘Het bedrijf zond me een tijdje naar Perugia voor een opdracht. Ik vond het hier meteen prettig. Het is klein maar toch groot, er hangt een kosmopolitische sfeer. Daarnaast vond ik het, na jarenlang in grote steden gewoond te hebben, een verademing dat het leven hier nog een beetje te betalen is: in Milaan betaalde ik me een breuk aan een appartementje, hier huur ik een prachtig pand met een joekel van een dakterras.

Geïnspireerd door horeca die ik kende uit Noord-Europa besloot ik in 2013 Alphaville, een hippe koffietent met cup- cakes, muffins en een strak en kleurrijk interieur, te openen. Het eerste jaar was één grote nachtmerrie, veel Perugianen moesten erg wennen aan zo’n nieuw concept. En dan nog wel te bedenken dat ik ook gewoon een taart maak met chocolade die ook in het beroemde Baci Perugina-koekje verwerkt wordt. Veel lokaler wordt het niet, dus. In dat eerste jaar was ik zó blij met alle jonge mensen en studenten in Perugia. Zij stonden vanaf het begin open voor nieuwe invloeden en ideeën van buitenaf en hebben me gered.’

‘Mijn dakterras, daar ben ik het gelukkigst en voel ik me thuis.’

‘Ik hou van Umbrië, hier is de natuur overal dichtbij. In een stad als Perugia is iedereen nog een beetje beleefd en aardig tegen elkaar,’ vertelt Sara Moretti, die geboren werd in het verderop gelegen dorp Rieti. ‘Ik hoefde niet zo nodig ver weg, of naar een grote stad als Rome. Daar is iedereen permanent gestrest en onaardig. Hier heb je overal mooie vergezichten, op heldere dagen zie je zelfs Assisi liggen. Er hangt iets vredigs en spiritueels in de lucht. Ook maak je hier als nieuwe student makkelijk contact: het is klein, dus je komt medestudenten vaak tegen op terrasjes of in de bibliotheek.

Perugia ademt jazz
Ik heb ook overwogen om in Siena te gaan studeren maar ik koos toch voor Perugia omdat dit een muzikalere stad is. Deze plek ademt jazz, met name in de zomermaanden als Umbria Jazz georganiseerd wordt en de stad helemaal volloopt met muzikanten en muziekliefhebbers. Ik speel zelf accordeon en treed regelmatig op in de barretjes in Perugia en in de omliggende steden van Umbrië. Dat is ook een van de redenen waarom ik Perugia zo prettig vind: het ligt centraal, vanuit hier kun je heel Italië makkelijk met de trein bereizen.’

‘Ik woon hier nog maar net, dus heb nog geen specifieke plek waar ik het liefste kom. Wel ben ik de afgelopen tijd veel naar het Lago Trasimeno gegaan om lekker te zwemmen en wandelen. Daar vind ik het, ieder moment van de dag is het licht weer anders, heel erg mooi.’