Salina, reis mee naar het Eolische eiland voor natuurliefhebbers

Iedereen die wel eens een in de vroege ochtend een haventje is komen binnenvaren kent het gevoel. De eerste luiken aan de kade gaan piepend open, een visser stapelt geroutineerd kratten vol net gevangen krabben op. Op een eiland lijkt het leven even eenzaam als behapbaar en simpel. Als er een plek in Italië is waar dat leven al jaren op dezelfde manier geleefd wordt dan zijn het de Eolische eilanden.

Deze eilandengroep – die hun overkoepelende naam dankt aan Aiolos, de Griekse god van de wind – bestaat uit zeven verschillende eilanden, ten noorden van Sicilië, die qua landschap allemaal sterk van elkaar verschillen. Toch hebben deze stukjes mini-Italië ook iets bijzonders gemeen: allemaal zijn het overblijfselen van actieve vulkanen.

Opeenvolgende erupties, instortingen en erosie hebben gedurende 1,5 miljoen jaar hun huidige vorm bepaald. Niet voor niets werd deze eilandgroep in 2000 Werelderfgoed van Unesco en in 2018 door Lonely Planet uitgeroepen tot afwisselend reizigersparadijs. Zo is Lipari met tienduizend inwoners het grootste en meest bevolkte eiland, Panarea is het eiland voor de jetset, en Vulcano het meest zuidelijke eiland met meerdere actieve vulkanen. Ook Stromboli braakt regelmatig lava uit en was het decor voor de gelijknamige film van Roberto Rosellini. Alicudi is, samen met Filicudi, het meest geïsoleerde eiland van deze eilandengroep.

Salina staat bekend als het eiland voor natuurliefhebbers en is in totaal in totaal nog geen 30 vierkante kilometer groot. Ter vergelijking: Texel omvat ruim 460 vierkante kilometer. Bewoners spreken trots over deze plek als Il giardino delle Eolie, oftewel; de tuin van de Eolische eilanden. Dit was dan ook niet voor niets het eerste Eolische eiland dat zijn natuur probeerde te beschermen met de benoeming van een officieel natuurreservaat: Riserva Naturale del Fossa delle Felci e dei Porri.

En of het op Salina nu zomer of winter is: eigenlijk staat het hier altijd vol met allerlei soorten bloemen en planten: van olijf-, vijgen- en citrusbomen tot grote steeneiken en kappertjesstruiken. Die kappertjesstruiken leveren trouwens ook al eeuwen de bekendste producten van het eiland: de capperi. Behalve al dat groen zijn ook twee grote bergketens bepalend voor de aanblik van dit eilandje: de Monte dei Porri (860 meter hoog) en de Monte Fossa delle Felci (961 meter hoog).

Tip:
de Monte Fossa delle Felci is begroeid met een woud van varens (felci) waar je in een wandeling van ruim twee uur doorheen kunt wandelen: vertrek vanaf het heiligdom van de Madonna del Terzito in Valdichiesa. Onderweg heb je prachtige vergezichten.

Bij fans van de beroemde Oscarwinnende film Il Postino doet de naam Salina weliicht al langer een belletje rinkelen. Deze film vertelt het verhaal van de op Salina woonachtige postbode Mario Ruoppolo die post mag gaan bezorgen bij de Chileense dichter Pablo Neruda, die na verbanning ook op Salina komt wonen. En hoewel grote delen van de film zijn opgenomen op het eilandje Procida (voor de kust van Napels) steelt Pollara, een baai gelegen op de overblijfselen van een oude, gedeeltelijk ingestorte vulkanische krater in het westen van Salina, regelmatig de show in deze film.

Beroemd om zijn zonsondergang (de zon kan bijna niet spectaculairder wegzakken achter de horizon van buureilanden Filicudi en Alicudi) kan dit gedeelte van het eiland rekenen op de nodige toeristische interesse. Hier vind je namelijk ook de Punta del Perciato – een spectaculaire rotsboog boven zee. Ook Le Balate, een oude schuilkelder met karakteristieke hutten die gedeeltelijk uit de rotsen zijn uitgehouwen, is een bijzondere plek. Bij Pollara kun je, naar het schijnt, trouwens ook de beste kappertjes van het eiland proeven. Hier vind je namelijk Sapori Eoliani (Via Leni 20) waar al ruim drie generaties kappertjes geteeld worden. Alle planten (sommige zijn al bijna een eeuw oud) dragen het Slow Food-keurmerk en worden behandeld als celebrities.

Maar is er meer dat het eilandleven hier de moeite waard maakt. Schilderachtige plaatsjes als Santa Marina, Malfa of Leni bijvoorbeeld, vol kronkelende straatjes met witte huisjes die argeloos overwoekerd zijn met gigantische bougainvilleae en enorme vijgenbomen, zo groot en zwaar zijn dat ze met stokken ondersteund moeten worden. En kilometerslange wijngaarden waar al eeuwen druiven groeien die zonder al te veel morren resulteren in de bijzondere Malvasiawijn. Een zoete dessertwijn die gekenmerkt wordt door een citrussmaak en een aromatische afdronk en inmiddels over de hele wereld gedronken wordt.

Op Salina vind je ook prachtige baaitjes. Spiaggia di Pollara, Spiaggia dello Scario, Spiaggia di Santa Marina en Spiaggia di Rinella worden vaak genoemd als de mooiste vier.

ETEN
Lido Gharb, Lingua
Dit is wat wij noemen een prachtadresje pal aan zee. Blijf vooral zitten (of liggen) tot het aperitivo-tijd is! Op een strandbedje aan zee smaakt dat glas Aperol waarschijnlijk beter dan ooit. Via Umberto 1

Da Alfredo, Lingua
Alfredo staat hier bekend als granita-legende. Dit typisch Siciliaanse ijsje (gemaakt van schaafijs) is een verdraaid lekkere mix van suiker en fruit (of pistachenoten, amandelen of koffie). Verzin het en Alfredo maakt er granita van. Via Vittorio Alfieri 11

Wijn van Nino Caravaglio, Malfa
Wie wil proeven van de Malvasiawijn, brengt een bezoekje aan Nino Caravaglio. Hier worden biologische wijnen geproduceerd die op internationaal niveau in de smaak vallen. Via Provinciale 33

Restaurant Hotel Signum
In het restaurant van Hotel Signum kookt chef-kok Martina Carus, die een Michelinster op haar naam heeft staan. Aanschuiven dus! Via Scalo 15

SLAPEN
L’Hotel Signum, Malfa
Een knalroze bougainvillea, oneindig zeezicht en een terras met citroenbomen. Voor iedereen die houdt van het mediterrane leven hebben wij een tip: boek een nachtje in dit hotel. Via Scalo 15, hotelsignum.it

Hotel Principe di Salina, Malfa
De prins van Salina, dat betekent de naam van dit hotel. Volgens ons zit daar geen woord Spaans bij. In dit designboetiekhotel dat wordt omgeven door malvasia-wijngaarden voel je je minimaal een prins. Of vooruit, misschien zelfs een koning. Via Nazionale 3, principedisalina.it

Hotel I Cinque Balconi, Santa Marina Salina
Zet één stap in de grote tuin vol citroenbomen en je weet: hier kan ik nog wel even blijven. De nabijheid van het strand (op nog geen vijftig meter lopen afstand), de kleurrijke tegelvloeren, terracotta muren en klassieke meubels zorgen voor een heerlijk mediterraans sfeertje.Via Risorgimento 36, icinquebalconi.it

Hotel La locanda del Postino, Pollara
Hier hangt op ieder balkon een hangmat waardoor je op je dooie gemakje de zon in de zee kunt zien zakken. Als je dan nog geen vakantiegevoel hebt, weten wij het ook niet meer. Via Picone 10, lalocandadelpostino.it

Fotografie: Valentina Sommariva | Living Inside | Tekst: Inger van der Ree