Wat te zien en doen in Perugia in 24 uur

Een stukje panfluit: bij Pasticceria Sandri (Corso Vannucci 32), de oudste bakkerij van Umbrië, krijg je niet alleen de sterkste koffie maar ook het lekkerste gebak. De specialiteit van het huis is flauto di Pan, een overheerlijke chocoladetaart die ondanks zijn naam maar weinig te maken heeft met een panfluit.

Corso Vannucci, de winkelstraat van Perugia, is vernoemd naar Pietro Vannucci, de belangrijkste kunstschilder uit de regio, die beter bekend is als il Perugino, de kleine Perugiaan.Aan het einde van de straat, op Piazza IV Novembre, staan twee van de belangrijkste monumenten van de stad: de Fontana Maggiore, een enorme fontein met versieringen door Nicola Pisano en zijn zoon, en Palazzo dei Priori (Corso Vannucci 19-25). In dit paleis is de Galleria Nazionale dell’Umbria gevestigd, met zalen vol kunst uit de dertiende tot de negentiende eeuw. Ook vind je hier het Collegio del Cambio, waar bezoekers elkaar verdringen om de frescocyclus van il Perugino te bewonderen.

Loop voor de lunch nog even naar de Duomo, gewijd aan San Lorenzo, de heilige naar wie ook de Antica Trattoria San Lorenzo aan Piazza Danti is genoemd. Onder de keldergewelven van het palazzo dat naast de Duomo ligt, kun je je laten verwennen door de eigenaren. Zij toveren de beste lokale specialiteiten op tafel. Probeer de strangozzi, een dikke spaghetti, en zeker ook de torta al testo, plat brood uit de streek.

Wie kent ze niet, de Baci uit Perugia? Het zijn kleine chocolaatjes met in de zilverkleurige folie een spreuk of gedichtje. Ze worden al bijna honderd jaar lang gemaakt bij Perugina, een enorme chocoladefabriek net buiten de stad (Viale San Sisto 207/C, Località San Sisto). Op het fabrieksterrein is een museum, La Casa del Cioccolato (entree € 10), dat verhaalt over de geschiedenis van de Baci en de chocoladesoorten uit Perugia.

De chocoladecalorieën verbrand je met een wandeling door middeleeuws Perugia. Wanneer je eenmaal onder de bogen van Via Priori door bent gewandeld, waan je je in een middeleeuwse roman: donkere straatjes, oneffen muren en getraliede ramen roepen die donkere sfeer op. Andere middeleeuwse overblijfselen zijn het aquaduct en de stadspoorten.Vanaf Piazza IV Novembre meandert een lange voetgangersbrug, de Via Acquedotto, over de resten van het vroegere aquaduct naar Porta Sant’Angelo, de noordelijke stadspoort. Bij deze poort vind je een klein museum dat de geschiedenis van de stadsmuren in kaart brengt (met een prachtig panoramaterras om even bij te komen). Wandel terug naar het centrum via de kerk San Michele Archangelo, de Etruskische Boog, een stadspoort waarvoor de Etrusken reeds de fundering legden, en de Università dei Stranieri. Deze buurt heeft een groot aantal cafeetjes waar je een aperitivo drinkt tussen studenten van over de hele wereld.

De keuken van Perugia is vrij traditioneel. In de vele osterie in en om het centrum eet je verse, dikke pasta als umbricelli en strangozzi met funghi, truffel, honing, kazen uit de regio, bonen en linzen. De echte lokale keuken proef je bij Da Giancarlo (Via Priori 36), Del Gambero (Via Baldeschi 8a) en L’Officina (Borgo XX Giugno 56). Deze laatste is tevens een gezellige wijnbar. lofficinaristorante.it

Veel cafés zijn gevestigd in kleine kelders, waardoor ze een ideaal onderkomen vormen voor de vele jazzbands die de stad rijk is. Dompel je onder in de studentikoze sfeer die hier avond na avond hangt en geniet van de optredens. Aanraders: Contrappunto (Via Scortici 4a) en La Bottega del Vino (Via del Sole 1). labottegadelvino.net

Fotografie: Matteo Carassale