Nina verbaast zich over het Italiaanse schoolsysteem

Mijn dochter gaat dit jaar voor het eerst naar de scuola elementare, groep 3 van de basisschool. Het Italiaanse schoolsysteem werkt net even anders. Je gaat tot je zesde naar een soort voorschool, de Scuola Materna, waar ze vooral spelen. Daarna wordt school verplicht en begint de Scuola Elementare, het serieuze leven. Ik ben zelf een beetje bezorgd over deze overgang. Ik zie namelijk Italiaanse kindjes van zes jaar met enorme rugzakken (soms groter dan zijzelf) en hoor horrorverhalen over de oneindige compiti, het huiswerk. Mijn dochter daarentegen kan niet wachten. ‘Leer ik nu eindelijk echt schrijven mama?’ vraagt ze, terwijl ze trots kijkt naar haar enorme roze rugzak (op wieltjes) die ze alvast met nonni gekocht heeft.

Een week voor het begin van de school is er een meeting voor de nieuwe ouders. In een oververhitte zaal luisteren we zwetend naar de directrice die een enorm emotionele speech houdt over het belang van vertrouwen tussen ouders en leerkrachten. Een van de juffen staat erachter wild te knikken, terwijl een ander probeert haar gapen te verbergen achter een schrift. Bijna alle moeders zitten er doorheen te praten en stoppen alleen om af en toe te applaudisseren. ‘Dit is de luizenmoeder op z’n Italiaans’, denk ik.

Dan worden de klassen bekend gemaakt. Luna zit in klas 1C. Als makke lammetjes volgen we de juffen. Braaf gaan we in de banken zitten, maar binnen drie minuten zit iedereen alweer te kletsen. De juf probeert de aandacht te trekken, en als dat niet lukt met vriendelijke blikken gebruikt ze haar boze juffenstem. Dat werkt. We krijgen een lijst met de spullen die onze kindjes de eerste dag moeten meenemen.

Enorme waslijst
‘Vergeet de achterkant niet,’ zegt de juf vriendelijk. Verbaasd lees ik de lange lijst.
– Wiskundeschrift (rood hoesje)
– Geschiedenisschrift (groen hoesje)
– Wetenschap en Aardrijkskunde (geel hoesje)

Zit ik bij de verkeerde afdeling? Dit lijkt me meer een middelbare school lijst. Maar niemand om mij heen lijkt geschokt.

– 3 etuis
– 4 pritstiften
– 24 kleurpotloden
– 24 stiften
– een puntenslijper met bakje voor het slijpsel
– koffer met wiskunde staafjes? (nog nooit van gehoord)
– pakket A4tjes van Fabriano
– een map met elastiek
– 3 keukenrollen…

‘Nu snap ik waarom ze zo’n grote rugzak nodig hebben’, denk ik, terwijl in de klas het vragenrondje begint. Algemene educatieve vragen over het schooljaar. ‘Juf, ik ben bang dat mijn zoon stikt in een pen, kunt u hem extra in de gaten houden?’ vraagt een moeder bezorgd. ‘Kan de pasta apart van de saus worden geserveerd? Want anders eet mijn dochter niet’, vraagt een ander. ‘Jullie gaan toch niet naar buiten als het regent?’ Ik zucht. Op dit soort momenten voel ik me ineens zo Nederlands.

LEES OOK:

• 11 handige tips voor als je wilt emigreren naar Italië
• Ken je deze 9 sprookjesachtige plekken in Italië al?

Wil je dagelijks op de hoogte blijven van de laatste nieuwtjes en leukste vakantietips uit Italië? Volg De Smaak van Italië op Facebook!

Online columnist Nina Schuttert studeerde Italiaanse Taal en Cultuur aan de Universiteit van Amsterdam en woont sinds 2014 in Bologna met haar Italiaanse vriend Andrea en dochtertje Luna. Ze voelt zich helemaal thuis in het Italiaanse leven en deelt de hoogte- en dieptepunten met De Smaak. Nina deelt haar ervaringen op opzoeknaaritalie.nl