Terug naar overzicht
De Marken

Riviera del Conero: paradijs in De Marken

Dobberende bootjes in rustige baaitjes, hagelwitte rotsen die naadloos overgaan in ongerepte kiezelstranden totdat ze het smaragdgroene water raken en dan langzaam in de zee verdwijnen. We zijn in een onontdekt stukje paradijs aan de kust van De Marken: de Riviera del Conero.

Als we door het hek van piccolo resort Novecamere rijden, omringd door glooiende heuvels en paarse lavendel, weten we het even niet meer; zijn we in Toscane beland, of in de Franse Provence? Om ons heen overheerst het decor van de groene Monte Conero, de berg die over de kuststrook heerst. Hij is vernoemd naar een van de vruchten die het land voortbrengt, de corbezzolo of ciliego marino. Deze vrolijke, rood- en geelgekleurde vruchtjes groeien er volop en eindigen vaak in jam, roséwijn of honing. Het hart van het gebied wordt gevormd door het Parco Regionale del Monte Conero, een natuurgebied dat sinds 1987 een beschermde status heeft. Op de berg zijn achttien verschillende routes uitgezet: paden waarover je heerlijk kunt wandelen en die je langs verschillende panoramische plekjes voeren. Let wel: ze zijn niet allemaal even makkelijk begaanbaar en hier en daar moet er flink geklommen worden – goede wandelschoenen zijn een must!

le-marche_-floris-leeuwenberg-084

De Twee Zusters

Wij wandelen naar het uitkijkpunt Belvedere, vanwaar je uitzicht hebt over de mooiste en bekendste baai van dit gebied: het strand van de Due Sorelle, de ‘Twee Zusters’. De wandeling begint gemakkelijk, over aangestampte bospaden, maar wordt onderweg steeds ruwer en meer rotsachtig. Om de aandacht wat af te leiden – we bevinden ons inmiddels op zo’n zeshonderd meter hoogte en het wandelen gaat moeizamer – lezen we over de verschillende verhalen en legendes die de Conero omgeven. Ooit, eeuwen geleden, leefde er een bevallige Sirene in deze baai, die met haar gezang steevast voorbijvarende schippers verleidde. Als betoverd volgden ze haar stem tot in de Grotta degli Schiavi, de grot die zich enkele honderden de meters onder ons bevindt, waar ze door een zeedemon, bondgenoot van de Sirene, gevangen werden genomen. Uiteindelijk werd het zeemonster voor zijn wandaden gestraft door de goden. Hij werd veranderd in steen en in tweeën gespleten: de twee ‘zusters’ waar de baai nog altijd naar vernoemd is. De baai is enkel via het water te bereiken. Gelukkig maar, want zo blijft het ongerepte karakter van dit paradijs nog lang intact.

Bekijk onze reisaanbieding in De Marken:

Verkoeling

Het is hoog tijd om eindelijk een duik te nemen in dat heldere zeewater. In Numana, een plaatsje vol huizen beschilderd in felle kleuren, die je in combinatie met de warme, Italiaanse lucht in een vergeten dorp in ZuidAmerika doen wanen, lopen we helemaal naar beneden, richting het strand. We wandelen naar de baai van La Spiaggiola, recht onder het hotel Eden Gigli. Het witte strand bestaat hier uit kleine kiezels. In Numana bevindt zich de haven van de Riviera del Conero, waardoor het in de baai de hele dag een komen en gaan is van zeilbootjes, kano’s en andere watersporters. Vanuit de haven kun je ook een boot (of kano) nemen naar het te voet onbereikbare strand van de Due Sorelle even verderop. Ook is dit, zo blijkt al snel, een goede plek om te snorkelen.

Grottenstelsel

Wie een dagje verkoeling wil zonder nat te worden, kan een bezoek brengen aan de beroemde Grotte di Frasassi, zo’n tachtig kilometer landinwaarts vanaf het Parco del Monte Conero. De temperatuur in de immense grotten vol betoverende stalagmieten en stalactieten ligt constant op dertien graden Celsius. Dit wonder van Moeder Natuur werd ruim dertig jaar geleden bij toeval ontdekt door plaatselijke speleologen, die een kier vonden in de bergen. Ze wisten niet dat ze recht boven een grotachtige ruimte stonden die zo groot is dat de Dom van Milaan er met gemak in zou passen. Omdat ze niets konden zien in de duisternis, gooiden ze een steentje naar beneden om de diepte te meten. Pas na zes seconden hoorden ze het steentje de bodem raken en realiseerden ze zich dat ze misschien wel een heel bijzondere ontdekking hadden gedaan. Na uitgebreid onderzoek is de hele onderaardse ruimte in kaart gebracht. Tegenwoordig kun je een rondleiding krijgen van een uur, die je bijna het volledige ondergrondse parcours te voet laat afleggen. Voor echte avonturiers is er de mogelijkheid om, op afspraak, bewapend met helm en gids, nog verder door te dringen tot in de diepste krochten van de Grotte di Frasassi. Wij houden het bij de gewone rondleiding en komen voldaan maar hongerig naar buiten. In het hooggelegen gehuchtje Pierosara komen we bij in Ristorante Da Maria, gevestigd in een voormalig klooster. Het restaurant is nog net zo eenvoudig en authentiek als de inmiddels 92-jarige Maria het ooit bedoeld had.

Bedevaartsoord Loreto

Een nieuwe dag in De Marken begint bij de koffiebar op het dorpsplein van Camerano, waar we allerhartelijkst worden ontvangen. Bijzonder is ook de ontvangst op het plein van Loreto, een bedevaartsoord waar volgens een vijftiende-eeuwse legende het huis staat waarin de Heilige Maagd Maria geboren werd. Als door een wonder zou het huis vanuit Nazareth door engelen naar deze plek zijn gebracht, waarna er uit eerbied een kerk op dezelfde plek is gebouwd: de Basilica della Casa Santa. Als wij aankomen, legt de namiddagzon juist een warme gloed over het plein dat wordt gedomineerd door de indrukwekkende basiliek, terwijl we langzaam gezang horen aanzwellen. Een priester zingt verderop, aan de andere kant van het plein, zijn gebeden, die de inleiding blijken te zijn van de zegening van zieken en ongelukkige zielen Zij zijn naar dit bedevaartsoort gekomen in de hoop op wonderbaarlijke genezing van lichaam of geest.

Van Portonovo tot Rosso Conero

Dat de lieflijke Riviera del Conero ook minder vredige tijden heeft gekend, kun je zowel in de burchtstadjes landinwaarts als aan de kust terugzien. Aan de baai van Portonovo bijvoorbeeld, die nu vooral een heerlijke plek is voor zonaanbidders, staat een klein fort (fortino) dat in 1810 in opdracht van Napoleon Bonaparte werd gebouwd als onderdeel van de verdedigingswerken rond de Adriatische en Middellandse Zeegebieden. In het Fortino Napoleonico huist nu een viersterrenhotel. In de voormalige barakken kun je slapen en de wapenkamer biedt ruimte aan een gerenommeerd restaurant. Chef-kok Paolo Antinori runt hier een keuken waar vooral met verse vis en typische producten uit het gebied wordt gewerkt. We proeven de Moscioli DOP, een mosselsoort die alleen hier in de baai leeft en waarop enkel de plaatselijke vissers mogen vissen. Ook de stoccafisso all’ anconetana secondo l’ antica ricetta dell’ Accademia is een geweldige specialiteit van de streek. Bij Fortino Napoleonico wordt deze stokvis volgens een bewerkelijk slow cooking-principe gemaakt. En dat proef je.

Liselotte van Leest
Smaakredacteur Liselotte was in De Marken: ‘met zo’n prachtige kustlijn zou je verwachten dat de dorpjes in De Marken heel toeristisch zijn, maar er heerst totale rust en je vindt er nog een lokaal leven. Een van de weinige drukbezochte plaatsen is Loreto. Daar is ook een goede reden voor, want hier staat het geboortehuis van Maria. Een bijzondere plek om te bezoeken.’

Lees de uitgebreide reportage over De Marken in het nieuwe magazine, mét extra vakantiegids! Koop ‘m in de winkel of in onze webshop.

LEES OOK:

Beeld: Floris Leeuwenberg