Loading
Terug naar overzicht

Zondagse ontdekkingen in Italië: Seiano, de eretribune van Napels

Feestelijk zijn ze altijd, de zondagen in Italië. Het wekelijkse moment dat het hele land er stijlvol aangekleed met familie en vrienden op uittrekt naar de mooiste picknicks of de beste stranden. Jos van den Bergh deelt zijn tips over die zondagen. Dit keer over Seiano, de eretribune van Napels.

Een bekend spreekwoord vertelt ons ‘eerst Napels zien en dan sterven’. Deze wijze woorden van Goethe suggereren dat Napels zo mooi is, dat je deze stad gezien moet hebben alvorens je voor altijd je ogen sluit. Eenmaal in een mensenleven zou je zo naar Napels moeten gaan en je laten onderdompelen in de schoonheid van deze metropool aan de voet van de Vesuvius.

Buitenwijken
Hoewel wat mij betreft zeker charmant, oogst de stad toch wisselende reacties als mensen haar eenmaal echt gezien hebben. De ene bezoeker is er kapot van, voor de volgende valt het vaak vervallen en hectische centrum toch wat tegen. Om over de armoedige buitenwijken nog maar niet te spreken. Ook bij enige teleurstelling ligt het bekende spreekwoord over Napels bij de bezoeker voor in de mond. Enige nuance is daarbij echter op z’n plek, want wat bedoelde de Duitse wetenschapper, filosoof en schrijver nu eigenlijk met zijn statement? Als eerste dateren zijn woorden uit de periode 1786 tot 1788 toen Goethe in Italië verbleef, maar ook vinden ze vooral hun oorsprong in de indrukwekkende ligging van Napels. Een silhouet waar stad, zee en vulkaan samensmelten in één betoverend panorama dat nergens anders te bewonderen valt. Een vergezicht dat niet in Napels zelf, maar juist het best vanaf afstand bekeken kan worden. Vandaag ontdekken we daarom de eretribune van Napoli. Niet om het emotionele voetbalspel te aanschouwen, maar om er achter te komen dat je het grote Napels misschien wel vanuit het kleine Seiano moet zien.

85 meter boven zee
Het dorp Seiano behoort tot de gemeente Vico Equense, een stad op de rotsen van het schiereiland Sorrento en voor toeristen lastig te vinden omdat de doorgaande route de plaats passeert via twee duistere autotunnels. Ook de trein rijdt hier voor het grootste deel ondergronds en maakt het daarom eveneens lastig om een beeld van Vico Equense te vormen. Eenmaal de tunnels gepasseerd bereikt het daglicht je weer bij het dorpje Seiano. Een zonnig dorp met net iets meer dan duizend inwoners en daarom minder bekend dan veel andere plaatsen op het Sorrentijnse schiereiland. Het ligt recht tegenover Napels en haar Vesuvius, maar is gepositioneerd op een circa 85 meter hoog rotsplateau boven de Golf. Kaarsrechte kliffen die spectaculair uit zee steken. Beneden aan het plateau bevindt zich het natuurlijke haventje van Seiano, Marina di Aequa, voorheen Seiano Spiaggia geheten. Het dorp zelf dankt zijn naam aan Sejanus, een militair en politiek belangrijke Romein die diende onder keizer Tiberius. De Romeinen hadden al snel in de gaten dat deze plek met spectaculaire uitzichten over de Golf van Napels een prima locatie was om de zee voor de toen machtige steden Pompeï e Herculaneum in de gaten te houden. Na de Romeinse tijd werd het lang stil rond Seiano en was het niets meer dan een volledig anonieme plaats. Het is niet helemaal bekend of er toe nog veel bebouwing op dit rotsplateau was. Pas rond 1200 na Christus is er vervolgens weer sprake van een dorp van betekenis, mede onder de invloed van het nabijgelegen Vico Equense dat zich tot een kleine stad met bisschopszetel ontwikkelde.

Slippers meenemen
Vandaag de dag is Seiano een bloemenrijk dorpje waar je met de doorgaande weg van Napels naar Sorrento doorheen rijdt. Boven tref je het centro storico aan en beneden is er de gezellige toeristenhaven waar je prima kunt zwemmen, zonnen en eten. Verder telt het dorp talrijke villa’s met vaak mooie tuinen op de rotsen boven de zee en vind je in het oude centrum ook nog een paar smalle steegjes met onder andere de historische dorpskerk San Marco Evangelista. Rond de haven liggen enkele kleine strandjes, wel met zwart zand want de invloed van de Vesuvio reikte eeuwen terug tot hier. Slippers meenemen dus, want het zwarte strandzand is in de zomer gloeiend warm. Op de donkere stranden heb je trouwens prachtig uitzicht op Napels en de al 75 jaar ingeslapen vulkaan. Al zonnebadend kun je in de haven van Seiano zo heerlijk van je afkijken en ondertussen genieten van een Nastro Azzuro uit een van de strandtentjes. Op de brug naar Vico Equense boven het strand van Seiano is het treinstation. Per Circumvesuviana-trein bereik je in 40 minuten de stad en binnen het halve uur Pompeï. Een perfecte verbinding dus.

Traplopen
De belangrijkste reden om Seiano te bezoeken is het spectaculaire uitzicht. Daarbij is het gebied rond het dorp goed ontsloten door wandelpaden, of beter gezegd wandeltrappen, want door het grote hoogteverschil tussen de plateaus waar Vico Equense en Seiano op gebouwd zijn en het haventje Marina di Aequa van Seiano in het dal is het veel stijgen en dalen. Wel is het hier trappenlopen in een puur Zuid-Europese setting, want de paden lopen steevast tussen mooie tuinen vol met citroenen en kiwi’s door. Als kers op de taart levert de wandeling mooie doorkijkjes op. Het beste kun je de ontdekkingstocht beginnen bij de Chiesa Santissima Annuziata die aan de rand van Vico Equense over de Golf van Napels heen kijkt. Vooral bij het voorportaal van de kerk heb je een fenomenaal uitzicht over de zee en kun je eilanden als Ischia en Procida goed zien liggen. Niet alleen gezien de warmte, maar ook vanwege het zicht op de ondergaande zon is einde dag een mooi moment om hier te zijn. De kerk staat met zijn oudroze kleur indrukwekkend boven op de kliffen en was in het verleden zelfs de kathedraal van Vico Equense. Het is tevens een van de weinige gotische kerken op het Sorrentijnse schiereiland. Vanaf het kerkportaal daal je een stukje verderop aan de straat de trappen naar het haventje van Seiano af. Kijk voordat je naar beneden loopt zeker nog even achterom, want de blik op de Vesuvius is hier adembenemend mooi en op deze plek snap je direct wat er bedoeld wordt met ‘eerst Napels zien en dan sterven’. Het uitzicht maakt hier beslist nog dezelfde indruk als in de tijd van Goethe.

Eten langs de kade
Beneden in de marina tref je in de zomer een bruisend strandleven aan. Zonder dat het echt commercieel of veel te druk wordt. Het is hier vooral gezellig en kleinschalig. Langs het water liggen diverse restaurants boven de zeespiegel en op de pier heb je ook een heerlijk terras dat echt in de Golf van Napels ligt. Hier kijk je enerzijds naar de skyline van de stad en anderzijds naar Procida en Ischia. Als je geluk hebt komt er nog een enorm cruiseschip langs dat op weg is naar de haven. Op deze pier kun je uitstekend een aperitivo drinken, waarna je in één van de restaurantjes aan de kade of op de Piazza Marina di Vico, het plein bij het havenkapelletje, gaat eten. Aanrader hierbij is Ristorante Mustafà. Zij beschikken over een goede kaart met veel visgerechten en een royale keuze qua wijnen. Als je wat eenvoudiger wil eten kun je bij Aequa Bar Pizzeria terecht. Niets mis mee, maar een meer eenvoudige setting met beperktere kaart. Het uitzicht van deze Pizzeria is er niet minder om. Daarnaast zijn er op het plein nog twee restaurants. In het compacte haventje worden ook appartementen verhuurd en voor de kampeerliefhebbers is er een kleine camping met wat vakantiehuisjes in een sinaasappelboomgaard. Reserveren is vanwege de kleinschaligheid zowel bij restaurants, als accommodaties een must. Zeker in de zomermaanden zit het op deze veel gevraagde plek snel vol.

Eretribune
Vanuit de Piazza Marina di Vico loop je door een poortje de volgende trap richting het oude dorp van Seiano op. Langzaam stijgt het pad over de treden en ook hier passeer je mooie tuinen, heb je meer dan eens een fraai doorkijkje naar de imposante Vesuvius-vulkaan. Bovenaan kom je binnen in het oude dorp van Seiano. In één van de oude straatjes zie je vervolgens de 18e eeuwse kerk van San Marco Evangelista liggen, een barok gebouw met twee minitorentjes en een grote koepel dat recent mooi gerestaureerd is. Daarmee is het gebouw weer in oude luister hersteld. Voor de rest zijn er diverse winkeltjes in het oude centrum en tref je er ook een paar uitzichtpunten aan. Seiano biedt een panorama dat vaak omgeven is met bloemen, citroenbomen of ander groen en is daarmee toch wel de eretribune van Napels. Zeker als het helder en zonnig weer is, en dat is gezien het zomerse klimaat in dit deel van Campania vaak het geval, kijk je op het plateau van Seiano van links naar rechts de hele Golf van Napels over. Vanaf Ischia loopt het beeld links via Capo Miseno, Pozzuoli, vervolgens het vulkanische gebied ten noordwesten van Napels en het centrum van de stad, en dan rechts naar de twee Romeinse steden Ercolano en Pompeï. Deze steden, die tegenwoordig aan Napels zijn vastgegroeid, schampen uiterst rechts weer tegen de bergen van het Sorrentijnse schiereiland aan, het massief waar Seiano zelf ook op ligt. Het is dan ook deze panoramische view die Seiano als bestemming aantrekkelijk maakt. Voeg daarbij dat toeristische grootheden zoals Pompeï, de Vesuvius, Sorrento, Positano, Amalfi en niet te vergeten Napels zelf hier allemaal binnen of rond een uur rijden vandaan liggen en iedereen snapt dat Seiano een goede uitvalsbasis is om Campania ’s hotspots te gaan verkennen. In dit duizend zielen tellende dorpje Seiano zit je simpelweg op de eretribune van Napels. En die status betekent een garantie op het beste uitzicht.

BEKIJK OOK:

  • Jos van den Bergh (1973) werkt al jaren in de Nederlandse mediawereld maar komt al minstens zo lang in elke uithoek van de Laars. Voor ons blijft hij dat nog even doen, rijdt hij kriskras door de Laars en deelt hij zijn tips over de talrijke zondagse ontdekkingen die het land rijk is.